Djembe [czytaj Dżembe], to bęben w kształcie kielicha lub klepsydry zrobiony z drewna, o membranie oryginalnie z koziej (a niegdyś antylopiej) skóry. Aktualnie można spotkać też djemby ze skóry sztucznej (np z naciągów perkusyjnych).

Jak już przerabialiśmy na poprzednich warsztatach, dzięki charakterystycznej budowie, w kształcie zbliżonym do kielicha, można wydobyć z djemby szerokie spektrum dźwięków. Przyjeło się, że podstawowymi dźwiękami są:
- głęboki, nisko brzmiący „bas”,
- średniej wysokości „ton” (czasem zwany „otwartym” lub „open”),
- bardzo wysoki, ostry „slap”.

Skoro mamy już za sobą zapoznanie się z trzema podstawowymi dźwiękami używanymi w grze na djembe należałoby poznać jeden ze sposobów zapisywania rytmów – zapis tekstowy.

Uzupełniając temat zapisu rytmów należy wyjaśnić czym jest metrum. Zacznijmy więc od tego, iż takty (a właściwie utwory muzyczne, rytmy itp.) mogą różnić się między sobą pod względem długości (pomimo iż grane są w tym samym tempie). Upraszczając tłumaczenie i sprowadzając to do gry na bębnach można powiedzieć iż różnica ta wynika z ilości uderzeń (wykonanych w takich samych odstępach czasu) zawartych w pojedynczym takcie. Ta charakterystyczna cecha taktu zowie się "metrum".